Een weegschaal in een winkeltje waarmee je de prijs van een product bepaalt, moet goedgekeurd zijn. Artikel 24 van de Metrologiewet verbiedt het gebruik van een meetinstrument voor een geregelde meettaak als dat instrument niet aan de gestelde eisen voldoet of de vereiste merktekens mist (wetten.overheid.nl, nagekeken augustus 2026). Weeg je alleen voor jezelf, dan valt dat er niet onder.
Dat onderscheid is de hele vraag, en het gaat niet over de weegschaal maar over waar je hem voor gebruikt.
Volgt de prijs uit het gewicht, dan is het een geregelde meettaak. De klant betaalt voor een hoeveelheid, en de wet borgt dat die hoeveelheid en die prijs bij elkaar horen. Dat geldt in een winkel net zo goed als in een kraam op de markt; de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur noemt beide plekken (rdi.nl, augustus 2026). Wat er verder bij afrekenen op een marktdag komt kijken, staat op de pagina over de kassa op de markt.
Weeg je voor jezelf, bijvoorbeeld om af te wegen volgens een recept of om te doseren in de keuken, dan is de Metrologiewet niet van toepassing. Een aangewezen keuringsinstantie beschrijft het zo in haar uitleg over metrologische regelgeving (Kalibra, augustus 2026).
Laat je de klant zelf wegen, dan verandert er niets aan de eis. De prijs volgt nog steeds uit die weging, dus geldt hetzelfde voor het apparaat waarmee hij weegt.
Een goedgekeurde weegschaal herken je aan de verzegeling en aan de verplichte opschriften en merktekens die de fabrikant erop heeft aangebracht. Bij oudere modellen kunnen die markeringen op de wijzerplaat staan (rdi.nl, augustus 2026).
Zelf ijken kan niet. Meetinstrumenten worden vóór ze op de markt komen beoordeeld door daarvoor aangewezen instanties; Ondernemersplein noemt Kalibra International, KEMA, NMi Certin en SGS Nederland (ondernemersplein.overheid.nl, augustus 2026).
Koop je tweedehands, kijk dan eerst naar de zegels. Een verbroken zegel of een ontbrekend merkteken maakt het apparaat niet stuk, maar wel ongeschikt voor precies de handeling waarvoor je hem koopt.
De Rijksinspectie Digitale Infrastructuur controleert weeg- en meetinstrumenten die in gebruik zijn om de verkoopprijs van een product te bepalen, op de markt, in een winkel of in een fabriek (rdi.nl, augustus 2026). Werkt een weegschaal niet goed, dan wijst een hercontrole uit of het herstel volgens de wettelijke eisen is gebeurd.
Wie de naam Verispect kent: dat toezicht ging per 1 januari 2016 over naar Agentschap Telecom, en dat agentschap heet sinds 1 januari 2023 Rijksinspectie Digitale Infrastructuur.
Let op waar het verbod uit artikel 24 aan hangt: aan het gebruik, niet aan de aanschaf. Laat je weegschaal daarom nakijken als hij is gevallen, verplaatst of gerepareerd.
Er zijn twee wegingen in een klein winkel en ze vragen niet hetzelfde apparaat. De eerste is afwegen waar de klant bij staat, waarna de weegschaal de prijs uitrekent. De tweede is zelf verpakken en er een gewicht op zetten, en dan wil je achteraf kunnen controleren of erin zit wat je opschreef.
Voor dat tweede geeft NMi een maat. De fout bij het meten van de hoeveelheid mag niet groter zijn dan een vijfde van de maximaal toelaatbare fout, en bij hoeveelheden vanaf 125 gram voldoet een weegschaal met een ijkwaarde van 1 gram, dus de stap waarin hij wettelijk gezien weegt. Bij hoeveelheden vanaf 350 gram mag die stap 2 gram zijn en vanaf 3.500 gram 10 gram (nmi.nl, nagekeken augustus 2026).
Kijk bij de aanschaf dus niet naar het maximum maar naar de kleinste hoeveelheid die je nog eerlijk moet kunnen afwegen. Een weegschaal die een zak aardappels aankan, is voor een bosje kruiden ongeschikt.
In de handel druk je meetresultaten uit in wettelijke meeteenheden. Ondernemersplein geeft er meteen het bekendste voorbeeld bij: niet een ons, maar 100 gram (ondernemersplein.overheid.nl, augustus 2026).
Voor een winkeltje betekent dat je prijsbordjes en je bon in kilo's en grammen staan, ook als je klant om een ons vraagt. Aan de toonbank mag je hem gewoon een ons noemen; op papier zet je erbij hoeveel dat is. Zet de prijs bovendien per kilo op het bordje en niet alleen per zakje, want dat is het enige waarmee een klant twee winkels kan vergelijken.
Je klant betaalt voor het product en niet voor de verpakking. Een weegschaal voor winkelgebruik heeft daar een tarrafunctie voor: je legt het lege bakje erop, zet hem op nul en weegt daarna het product.
Waar het misgaat, is niet de knop maar de gewoonte. Werk je met verschillende bakjes, zakjes en doosjes, dan verschilt de tarra per verpakking. Leg die vast in het apparaat in plaats van hem per keer in te stellen, want anders hangt het van de drukte af wat de klant betaalt. Dat is meteen de reden om het aantal soorten verpakking klein te houden.
In een klein winkeltje hoeft trouwens niet alles de weegschaal over. Verkoop wat je kunt in vaste eenheden en bewaar het afwegen voor wat echt in maat verschilt; een bakje, een bos of een zak gaat sneller aan de toonbank en is voor jou telbaar. Welke keuze bij welk product hoort, staat op de pagina over het maken van een artikel.
Van weegtechniek hebben wij geen verstand; wat wij bouwen is de administratie eromheen. Vanuit die hoek is de vraag bij een weegschaal niet hoe nauwkeurig hij is, maar wat er van een weging overblijft zodra de klant is weggelopen.
Typt iemand het bedrag over in de kassa, dan is dat een handeling per klant en een plek waar een cijfer kan verspringen. Geeft de weegschaal het door, dan staat de verkoop in één keer goed, met artikel, gewicht en btw-tarief erbij, en kun je aan het eind van de maand zien hoeveel kilo er van elk product doorheen ging. Dat verschil merk je niet op de dag zelf, maar bij de aangifte en bij de vraag welk product je geld oplevert.
Vraag vijf is de vraag die het minst wordt gesteld en het meest scheelt, want die bepaalt of je 's avonds nog iets uit te zoeken hebt.
Een goedgekeurde weegschaal geeft het gewicht; wat het kost en welk tarief erbij hoort komt uit je kassa. Hoe die twee samenwerken, staat bij ons kassasysteem.
Verkoop je per gewicht en typ je die bedragen nu over in je kassa of in een schrift, dan plannen we een gesprek waarin jij laat zien hoe je het nu doet. Geen presentatie van onze kant. We willen zien wat je afweegt, in welke verpakking dat gaat en waar je het bedrag daarna nog een keer invoert, want daar hangt het antwoord van af.